น่าสงสาร อย่าไปกินพวกเขาเลยนะ

เริ่มเข้าหน้าหนาวแล้ว ... อาหารแมว .. อาหารหมา .. ยังว่าจ๋อย อาหารชนิดนี้สิ ... ที่รอคอย เอ๊า ... ปาดคอหอย .. แล้วเฉือนมากิน ไม่รู้ผู้ใดเป็นผู้คิด เห็นว่าชีวิตเหล่านี้เป็นสิ่งเลิศลิ้น ช่วยเสริมกำลัง เสริมสร้างชีวิน ให้ผู้ปรุงกิน ได้อุ่นร่างกาย นำชีวิตเขาเอามาเสริมชีวิตตน นำเขาถอนขนหั่นท่อนวางขาย นำเขาปรุงรสเลิศลิ้นกลิ่นกาย สูญสิ้นบินหาย ... แล้วจิตมโนธรรม จากความเชื่อของคนสมัยเก่า คิดว่าพวกเขาคือยาเลิศล้ำ หน้าหนาว .. ต้มเดือด .. ใส่ปาก ... ต่อคำ ช่วยให้อิ่มหนำ เพิ่มไออุ่นกาย บ้างก็คิดว่าเป็นยาตัวแก้ ใครมีภูมิแพ้เจ็บป่วยมาจากไหน กินเขาซักคำก็แสนสบาย ทดแทนกันได้ ... อวัยวะเดียวกัน ใครอยากฉลาดก็จัดการกินสมอง ใครอยากไวว่องก็กินหมาหัน ใครที่รักสนุก .. กุ้งเต้นแสนมันส์ ใครเล่ารู้กัน .. นั่นคือกรรมเวร ชีวิตนี้เกิดมา ใครๆ ก็รัก ต่างรู้ประจักษ์ กลัวตายไม่เว้น ใจเขา .. ใจเรา .. ลดซึ่งกรรมเวร หยุดฆ่า หยุดเข่น ... พี่น้องท้องเดียว

คอมเมนต์