อยากให้ทุกคนได้อ่านครับ

เด็กชายตัวน้อย ถือขนมยืนรอต่อคิวจ่ายเงิน แถวที่ล้นจนออกมาจากร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง รอ แล้วรออีก และแล้วที่จ่ายเงินก็ใกล้เข้ามา เด็กชายตัวน้อยมองไปเห็นกล่องใบเล็ก เขียนด้วยอักษรฮิรางานะว่า "ช่วยผู้ประสบภัย" พอถึงคิวของเด็กชายตัวน้อยก็พูดกับพนักงานว่า "ขอโทษครับ" และเอาเงินในมือหยอดลงในกล่องและวิ่งเอาขนมไปไว้ที่เดิมก่อนออกจากร้าน...เสียง...พนักงานดังตามหลังว่า "โดโม๊ะอะริกาโต(ขอบคุณมากคับ)" แม้ว่าไฟดับ ก็ยังมีคนที่สู้ทำงานให้ไฟกลับมาติด น้ำไม่ไหลก็ยังมีคนไม่ยอมแพ้ทำให้น้ำกลับมาไหล เกิดปัญหากับโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ก็มีคนที่พร้อมจะเข้าพื้นที่เพื่อซ่อมมัน ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้กลับมาสู่สภาพปกติด้วยตัวมันเอง ขณะที่พวกเราอยู่ในบ้านอันอบอุ่นแล้วก็พร่ำบ่นว่าเมื่อไรไฟมันจะติด น้ำจะไหลน้าา ก็มีคนที่อยู่ข้างนอกท่ามกลางความหนาวเหน็บกำลังพยายามสู้อยู่ เด็กน้อยพูดกับพนักงานรถไฟว่า "ขอบคุณค่ะ/ครับ ที่เมื่อวานพยายามอย่างสุดชีวิตทำให้รถไฟเดินรถอีกครั้ง" พนักงานรถไฟได้ฟังแล้วร้องไห้ ในขณะที่รอรถไฟให้กลับมาวิ่งได้ ข้าพเจ้าก็ได้รออยู่ในอาคารสถานีอย่างเหน็บหนาว โฮมเลส (คนจรจัด) ก็ได้แบ่งปันแผ่นกล่องกระดาษให้ โฮมเลสที่ข้าพเจ้ามองด้วยหางตาทุกวันที่มาใช้สถานี คืนนั้นทำให้ข้าพเจ้ารู้...สึกอบอุ่นอย่างประหลาด

คอมเมนต์