เด็กชาย กูลธิดา "ธรรมชาติโหด"

มอง นา ใจแห้ง ฟ้าดินเหมือนแกล้ง สาปแช่งชาวนา

ช่วยไม่ได้ จำนองเขาขาด เถ้าแก่มาวัด ยึดกรรมสิทธิ์ผืนดิน

สู้ กัดฟัน ทำมา ถางดงพงป่า ปักกล้าลงดิน

หนี้ สินรุงรัง ต้นบ้างดอกบ้าง เพราะกู้เขามากิน

อยาก เกิดมาจน แม้พวกเราบ่น ก็ไม่มีคนเขาได้ยิน...

..ย้าย แล้วย้ายอีก จำต้องหลีกเพราะกู้หนี้ยืมสิน

ขาดผล ประโยชน์จากนา ครอบครัวของข้าก็แทบจะไม่มีกิน

โอ โอ่โอ้ ความหวัง รักที่จริงจัง ก็มลาย ไปสิ้น

บุก ป่าต่อไปถางดงพงใหม่ ก็เพื่ออาศัยทำกิน

..ทั้ง จนทั้งเจ็บ เหมือนโดนตอกเล็บ เมื่อมอง ผืนดิน