ฟีม รัฐภาคย์ หนุ่มน้อยนักซิ่งระดับโลก

หลายคนไม่คุ้นหน้าคุ้นตากับหนุ่มนักซิ่งอย่าง “ฟีม” รัฐภาคย์ วิไลโรจน์ นักศึกษาชั้นปี 2 ภาควิชาการจัดการ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต เจ้าของฉายา “เจ้าหนูมหัศจรรย์” จากสนามการแข่งขันรถจักรยานยนต์ทางเรียบชิงแชมป์โลกรุ่น 250 ซีซี ด้วยคะแนนสะสมในอันดับที่ 17 พร้อมเป็นตัวแทนของประเทศไทยในการแข่งขันเต็มฤดูกาลปีที่ 2 ในรายการ “2008 Moto World Grand Prix 250 cc’ ประจำปี 2008” ด้วยวัยเพียง 22 ปี ด้วยสายเลือดนักแข่งของผู้เป็นพ่อ ทำให้ฟีมเริ่มคลุกคลีอยู่ในวงการแข่งรถจักรยานยนต์ ตั้งแต่เมื่ออายุ 5 ขวบและสามารถคว้าแชมป์การแข่งขันรถจักรยานยนต์โมโตครอส 50 ซีซี รุ่นอายุไม่เกิน 10 ปี มาเป็นรางวัลแรกในชีวิต ฟีม บอกว่า “ตอนแรกกล้าๆ กลัวๆ แต่ใจอยากลองมากกว่าความกลัว แต่มีคุณพ่อเป็นเทรนเนอร์แนะนำเรื่องการขับขี่ในสนามแข่งขัน ทำให้เราอุ่นใจมากขึ้น ไม่ต้องกังวลเรื่องอุบัติเหตุ นักแข่งรถที่ดีต้องรู้จักดูแลตัวเอง ฟิตซ้อมร่างกายให้แข็งแรงอยู่เสมอ พราะทุกครั้งที่ลงสนามรถ เราจะใช้อวัยวะในร่างกายทุกส่วนให้สมดุล ระเบียบวินัยเป็นสิ่งสำคัญ เคารพกฎกติกา และมารยาทในการแข่งรถ” สำหรับรางวัลแห่งความภาคภูมิใจที่สุดในชีวิตของฟีม เจ้าตัวบอกว่า ได้มีโอกาสเข้าร่วมแข่งขันรถจักรยานยนต์ทางเรียบชิงแชมป์โลก รุ่นWGP 250cc.ในฤดูกาล และได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมแข่งขันครั้งนี้ “ตั้งแต่ต้นปีจนถึงปลายปี ผมต้องลงแข่งทั้งหมด 17 สนาม เพื่อเก็บคะแนนสะสมให้ได้มากที่สุด เริ่มอุ่นเครื่องมาตั้งแต่เดือนมีนาคม จากอันดับที่ 17 ตอนนี้อยู่ที่ 16 แล้ว จากนี้ไปรูปแบบการแข่งขันคงยาก และซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ แต่ถือว่าโชคดีที่มีทีมแข่งขันมืออาชีพคอยให้คำแนะนำ ทำให้เรามีความมุ่งมั่นที่จะไปให้ถึงจุดหมายที่มีคะแนนสมสมอยู่ในอันดับTop Ten ของโลกให้ได้” ฟีม เล่าว่า สมัยเด็กๆ ก่อนที่จะผลันชีวิตเข้าสู่สนามแข่ง เคยฝันหวาน อยากจะเป็นนักบิน “เด็กๆ ใครๆอยากฝันได้ แต่สำหรับผมอยากขับเครื่องบิน อยู่ที่สูงๆ พอมีโอกาสได้คุยกับนักบินตัวจริงตอนที่ลงแข่งที่สนามมาเลเซีย ผมรีบเข้าไปขอนามบัตรเขาไว้ และก็บอกกับเขาว่า ถ้าวันหนึ่งเลิกแข่งรถผมจะไปเป็นนักบิน เขาก็บอกว่าได้ ไม่มีคำว่าสายเกินไปสำหรับเรา แต่ในใจเราก็แอบคิดว่า เขาอาจจะกลัวว่าผมจะไปขับเครื่องบินแข่งกับเขาแน่ๆ” “ถ้าเราขี่รถไม่ได้เราก็ยังสามารถที่จะทำอย่างอื่นได้ เพราะตอนนี้เราเรียนอยู่ และมีกำลังพอที่จะทำสองอย่างควบคู่กันไปได้ ถึงอาจจะลำบาก เหนื่อยบ้างก็จะพยายามทำให้ดีที่สุด ผมวางอนาคตไว้ว่า ถ้าไม่ได้แข่งรถ ไม่ได้เป็นนักบินก็อาจจะใช้วิชาที่เรียนอยู่ให้เป็นประโยชน์ ยิ่งตอนนี้มีโอกาสทำหน้าที่ดูแลทีมแทนคุณพ่อ ก็เริ่มที่จะเรียนรู้งานและดูแลน้องๆนักแข่งในรุ่นต่อไปได้” สำหรับเรื่องเรียน ฟีมบอกว่า โชคดีที่ผู้ใหญ่ให้คำแนะนำ เลือกมหาวิทยาลัยที่ให้โอกาสและมอบทุนเรียนฟรีในระดับปริญญาตรี “เหตุผลที่เลือกเรียนคณะบริหาร เพราะชอบและคิดว่า คงทำประโยชน์ให้เราได้ และเป็นคณะที่มีเพื่อนนักกีฬาเรียนอยู่หลายคน เวลาที่เราขาดสอบหรือลงแข่งที่ต่างประเทศ ผมกับเพื่อนจะเข้าหาอาจารย์ที่ปรึกษาเรื่องเรียน” ท้ายนี้ ฟีม ฝากคำแนะนำไปยังน้องที่ชอบแข่งรถตามท้องถนนว่า ถ้าคิดจะแข่งขัน ขอให้เลือกใช้สนามดีกว่าจะทำให้คนอื่นต้องเดือดร้อน "ถ้าจะต้องบังคับให้น้องๆ มาแข่งในสนามมันก็คงจะลำบาก เพราะเวลาให้มาแข่ง พวกเขามักจะพูดว่า มันมีกฎเกณฑ์เยอะแยะไปหมด แต่ถ้าเรามาแข่งจริงๆ แล้วเราทำได้ ทำได้ดี เราประสบความสำเร็จ มันก็จะไม่สูญเปล่า เราจะเป็นนักแข่ง ไม่ใช่แก๊งมอเตอร์ไซค์ เราก็จะอยากแข่งต่อไป เลือกทำในสิ่งที่ดีและไม่เดือดร้อนใครจะดีกว่า"

คอมเมนต์