ลำพูน เมืองเก่าที่โลกลืม
ลำพูน จังหวัดที่เก่าแก่ที่สุดในภาคเหนือ เดิมมีชื่อว่า "นครหริภุญไชย" สร้างเมื่อ พ.ศ.1200 โดยฤาษีวาสุเทพได้เกณฑ์พวกเมงคบุตรเชื้อสายมอญมาสร้างระหว่างแม่น้ำ 2 สาย คือ แม่น้ำปิงและแม่น้ำ กวงเมื่อสร้างเสร็จได้เชิญพระธิดาพระมหากษัตริย์แห่งกรุงละโว้พระนามว่า "จามเทวี" มาปกครองเมือง มีกษัตริย์ครองเมืองสืบต่อมาหลายราชวงศ์ จนมาถึงสมัยกรุงธนบุรี เจ้ากาวิละได้รับการสนับสนุนจากพระเจ้ากรุงธนบุรี ทำการขับไล่พม่าจนสำเร็จได้ไปครองเมืองเชียงใหม่ และให้เจ้าคำฝั้นน้องชายครองเมืองลำพูน ต่อมาในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ลำพูนมีฐานะเป็นเมืองขึ้น มีเจ้าผู้ครองนครสืบต่อกันมาจนถึงพลตรีเจ้าจักรคำขจรศักดิ์เป็นเจ้าผู้ครอง นคร และเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 จึงได้ยกเลิกตำแหน่งเจ้าผู้ครองนคร จังหวัดลำพูนมีแม่น้ำสำคัญไหลผ่าน 4 สาย คือ แม่น้ำปิง แม่น้ำกวง แม่น้ำทาและแม่น้ำลี้ แบ่งการปกครองออกเป็น 8 อำเภอ คือ อำเภอเมือง อำเภอป่าซาง อำเภอบ้านโฮ่ง อำเภอแม่ทา อำเภอลี้ อำเภอทุ่งหัวช้าง อำเภอบ้านธิ และอำเภอเวียงหนองล่อง นอกจากนี้ จังหวัดลำพูนยังได้ชื่อว่าเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญของภาคเหนือ อันส่งผลให้ประชาชนชาวจังหวัดลำพูนมีรายได้เฉลี่ยของประชากร ปี 2550 จำนวน 180,471 บาท ต่อคนต่อปีสูงสุดเป็นอันดับ 1 ของภาคเหนือ และผลิตภัณฑ์มวลรวม (GPP) มีมูลค่า 65,101 ล้านบาท อันดับหนึ่ง คือสาขาอุตสาหกรรม อันดับสอง คือสาขาเกษตรกรรม อันดับสาม คือสาขาขายส่ง ขายปลีก ปัจจุบัน ลำพูน แทบจะไม่มีบทบาทหน้าที่อะไรเลย ศูนย์กลางความเจริญในทุกๆด้าน กลับตกไปอยู่ที่เมืองใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆกัน ซึ่งห่างกันเพียง20กิโลเมตรเท่านั้น คือเชียงใหม่ ปัจจุบันจึงทำให้ลำพูนกลายเป็นเมืองที่เล็กที่สุดของภาคเหนือ ด้วยความที่ลำพูนเป็นเมืองเล็กๆ ทำให้ในเมืองมีการเปลี่ยนแปลงน้อยมาก














































